2.30. Gewone mensen

Het gaat goed met Chris. Ze ligt languit in bad en maakt golfjes door met haar handen in het water te wapperen. In het huis van Nicolas is het stil. Hij is naar de meditatiegroep. Meestal gaat hij op vrijdag, maar hij kon een extra sessie gebruiken, zei hij. Voor hij wegging bracht hij Chris… Lees verder 2.30. Gewone mensen

2.29. Nemo

Hallerbos! Het ligt wat uit de weg, zowel voor River als voor mij, maar toen ik hem belde met het voorstel om ergens in een bos te gaan wandelen, stelde hij Hallerbos voor. En toen bleek dat we allebei herinneringen hebben aan dat bos. Ik had er ooit een vriendin wonen, bij wie ik af… Lees verder 2.29. Nemo

2.27. Karmeliet

Als River de deur van café Den Draak openduwt heb ik al een Perrier en anderhalve kop koffie uit. Gelukkig ben ik zo verstandig geweest om geen witte wijn te bestellen want van wachten krijg ik meestal grote dorst en ik heb me voorgenomen om zo goed mogelijk bij de zaak te blijven. Ik had… Lees verder 2.27. Karmeliet

2.26. Cool

‘Zo, nu hèb je werk!’ zegt Barbara als Kiki en River de deur uit zijn. Bespeur ik daar iets van vergenoegdheid in haar stem? Of is het spot? ‘Vrijwilligerswerk…’ zeg ik, ‘ik had eigenlijk andere plannen.’ ‘Wil je dan nog altijd gaan solliciteren in de Lantaren?’ ‘Nee, ik dacht aan vrijwilligerswerk in het buitenland.’ ‘In… Lees verder 2.26. Cool

2.24. Licht

‘Wat is de zin van het leven?’ vraag ik aan Hanne in koffiehuis De Lantaren. Ze lacht. ‘Dit’, zegt ze. Ze neemt een slok van haar cappuccino en ze likt de room van haar bovenlip. ‘Koffie en room zijn de zin van het leven,’ zegt ze. ‘Nee, serieus,’ zeg ik, ‘waarom zijn we hier?’ ‘Ik… Lees verder 2.24. Licht

2.18. Ziek

Dit is me nog niet dikwijls overkomen: ik ben zo ziek geweest dat het lijkt alsof er een hele week uit mijn bestaan is weggeknipt. Het begon toen ik thuis aankwam. Alsof mijn lichaam zo verstandig was om te wachten tot ik in een veilige omgeving was, in mijn eigen vertrouwde badkamer, om te beginnen… Lees verder 2.18. Ziek

2.17. Grens

Een man met een snor kussen, dat prikt. Mijn bovenlip is nog steeds wat gevoelig. Ik heb er wat balsem op gesmeerd maar ik denk dat ik het nog een paar uurtjes zal voelen. Mijn lichaam voel ik ook. Als je dingen doet die je niet gewend bent, ontdek je spieren en gewrichten waarvan je… Lees verder 2.17. Grens

2.16. Dance me

Ik word wakker van het licht dat door de opengeschoven gordijnen in de kamer valt. Ik ruik koffie en ik hoor gestommel en Leonard Cohen. Mijn telefoon heeft geen berichtjes, het is kwart over acht. Als ik wil opstaan en me in de richting van de koffiegeur wil begeven, komt de koffie naar me toe… Lees verder 2.16. Dance me

2.15. Romance

Zes dagen lang heeft onze romance geduurd. Zondag regende het en hebben we de hele dag in bed doorgebracht. De andere dagen zagen we elkaar afwisselend bij haar of bij mij, na halfvier als ze gedaan had met werken. Af en toe maakten we een korte wandeling in Trescases en we zijn nog twee keer… Lees verder 2.15. Romance

2.14. Zwemmen

Terwijl ik in de auto wacht, schieten mijn gedachten alle kanten uit. Wat doe ik hier?, vraag ik me af. En wat ziet Louise toch in mij? Ze zag er zo mooi uit deze ochtend. Ik heb haar nog nooit gevraagd hoe oud ze is, maar ze is duidelijk een pak jonger dan ik. Ik… Lees verder 2.14. Zwemmen