2.19. River

Kiki heeft citroentaartjes van Le Pain Quotidien meegebracht en ik begin er voorzichtig aan. Mijn maag is nog kieskeurig.

‘Hoe zit dat nu met River?’ vraag ik, na twee zuinige hapjes.

Kiki heeft haar mond vol.

‘Eerst jij,’ zegt ze.

‘Wat ik?’ vraag ik.

‘Wat je in Trescases hebt gedaan.’

‘Dat heb ik toch gezegd? Ik ben een paar dagen met Louise opgetrokken.’

‘Enne…, hoe ging dat? Zijn jullie, hebben jullie…’

‘We zijn gaan zwemmen en gaan wandelen,’ zeg ik en ik neem nog een hapje.

‘Maar hebben jullie iets?’

‘Wat zouden we moeten hebben?’ Ik probeer onverschillig te klinken, maar ik voel hoe ik warm word.

‘Jullie hadden toch al eens…’

‘Eigenlijk zijn dat je zaken niet, Kiki,’ zeg ik.

‘Dan zeg ik niks over River.’

‘Wat is er dan met River?’

‘Eerst jij.’  Ik geef me gewonnen.

‘Oké, we hebben een paar fijne dagen samen gehad, maar het is niet meer dan dat.’

‘Dus jullie hebben wel…’

‘Jaaa, is het nu goed?’

‘Nu jij.’

‘Wacht even, maar daarna ben je naar Toulouse gegaan. Mama denkt dat je iets met die Nicolas hebt.’

Nu voel ik hoe het bloed me naar de wangen schiet. Kiki kijkt me ongelovig en lacherig aan.

‘Dus toch!’

Ik prak een beetje in het taartje. Mijn telefoon trilt op de salontafel, een berichtje.

‘Et si je venais pour quelques jours à Anvers ?’

‘Wie is het ?’ vraagt Kiki.

‘Nicolas,’ zeg ik, nu helemaal uit mijn lood geslagen.

‘Moet je hem niet antwoorden?’

‘Nee, zeg ik, later…’

‘Dus na jaren niemand in je leven, heb je nu twee lovers.’

‘Ik heb niks,’ zeg ik, ‘en jij zegt niks tegen Barbara.’

‘Oké, oké…’ Ik erger me aan haar monkelend lachje.

‘Wat is dat nu met River?’

Kiki’s gezicht betrekt.

‘Ingewikkeld,’ zegt ze.

‘Wat bedoel je?’ Ik hoor mezelf strenger klinken dan ik zou willen.

‘Ik ken haar al jaren, vroeger heette ze Romi.’

‘Dus ze is een meisje,’ zeg ik.

‘Nee, ze is een jongen in een meisjeslichaam. We moeten nu hij zeggen, hij heet nu River.’

‘Romi, die bij jou in de klas zat?’

‘Ja.’

‘En die ook in Mortsel woont?’

‘Ze… hij woont nu in Brussel, in een gemeenschapshuis. Problemen met zijn ouders.’

‘En jullie gingen samen op vakantie, heeft zij…, heeft hij dan geld?’

‘Ja, hij werkt in een café.’

‘Had jij daarom die boeken in je kamer?’

Ze knikt.

‘Begrijp je dan dat je moeder ongerust was?’

‘Ja en nee. Stel dat ik het was? Moeten jullie dan ongerust zijn? Zouden jullie mij dan niet beter helpen?’

Ik heb niet meteen een antwoord klaar.

‘River heeft niemand,’ zegt Kiki ‘In ieder geval geen familie die hem steunt. En mama kan hem niet uitstaan, ze wil niet dat ik River bij ons thuis laat komen.’

Ik durf niet zeggen dat ik River ook niet zo sympathiek vind, maar dat heeft met dat vakantieverhaal te maken. Hij ging ervandoor met een Pools meisje en liet Kiki alleen achter op de camping.

‘En wat is er dan tussen jou en River?’

‘Niks, wij zijn bevriend.’

‘Heb je dan geen vriendin meer? Of een vriend?’

Kiki schokschoudert. Opeens wil ze weg. Ik loop met haar mee naar de hal en ik geef haar een knuffel. Ze blijft er wat koeltjes onder. Ik voel dat ze bedrukt is en dat er iets is dat ze me nog niet wil vertellen. Maar ik weet dat het geen zin heeft om aan te dringen. Ik laat haar alleen beloven dat we gauw verder praten.

Maar nu. Wat antwoord ik Nicolas?

3 gedachten over “2.19. River”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s