2.17. Grens

Een man met een snor kussen, dat prikt. Mijn bovenlip is nog steeds wat gevoelig. Ik heb er wat balsem op gesmeerd maar ik denk dat ik het nog een paar uurtjes zal voelen. Mijn lichaam voel ik ook. Als je dingen doet die je niet gewend bent, ontdek je spieren en gewrichten waarvan je het bestaan vergeten was. Gelukkig heeft Nicolas voor mij een eersteklaskaartje gekocht. Ik heb al een paar uurtjes kunnen bijslapen. Ik ben zo moe dat mijn op volle toeren werkende gedachten mij zelfs niet wakker kunnen houden. In mijn dromen draait de molen gewoon verder. Louise en Nicolas komen om beurten langs en ik ben op zoek naar de uitgang.

De uitgang ligt over de grens. Ik moet van hen beiden een beetje afstand nemen om na te kunnen denken. Waar ben ik toch in verzeild geraakt? Na jarenlang geen ander lichaam te hebben aangeraakt, is mijn huid door twee totaal verschillende mensen gestreeld geweest.

Ik werd er stil van. Zo stil dat Nicolas vroeg of ik er spijt van had. Hoe kan ik nu spijt hebben van iets dat zo fijn was? Maar ik gaf toe dat ik wat van mijn stuk was. Hij begreep het. Hij zei dat de gebeurtenissen van de afgelopen weken voor hem ook onverwacht waren. Maar voor hem ligt het minder ingewikkeld.

Louise belde me gisteren en reageerde verwonderd toen ik zei dat ik nog in Toulouse was.

‘Ik dacht dat je meteen naar België was gereisd. Dat had je toch gezegd?’

‘Dat was het plan,’ zei ik, ‘maar ik verander wel vaker van richting. Barbara ergert zich daar dood aan.’

Ik vertelde maar niet op wat voor pad ik verzeild was. Dat doe ik later wel.

Barbara kon haar tevredenheid moeilijk verbergen toen ze hoorde dat ik nog een paar dagen bij Nicolas gebleven was. Maar ze vond ook dat ik maar weer eens naar huis moest komen. Ze wil over Kiki praten, ze hebben opnieuw ruzie gehad.

Kiki vroeg met een sms-je hoe laat ik aankom in Brussel-Zuid, ze wil me komen ophalen.

___

De overstap in Parijs is vlotter gegaan dan ik dacht en de eersteklasfauteuils van deze trein zijn bijna zo comfortabel als die van de TGV. Voorlopig heb ik een coupé voor mij alleen, maar in de aangrenzende coupé zit een luidruchtig gezelschap. Ondanks het lawaai moet ik toch opnieuw ingedommeld zijn.

Als ik wakker word, zie ik dat er iemand tegenover mij is komen zitten. Ze draagt een zonnebril en door de glazen heen kan ik zien dat ze haar ogen gesloten houdt, maar ze lijkt niet te slapen. Haar schouders zien er niet ontspannen uit. Haar handen liggen op een boek op haar schoot. Het is een pocket, ik kan de titel niet lezen. Ze komt me bekend voor en stilaan dringt het tot me door wie ze is.

Ik besef dat ik haar aanstaar en ik dwing me om door het raam te kijken.

Dan beweegt ze en neemt ze haar zonnebril af. Ze merkt waarschijnlijk dat ik haar herkend heb.

‘Mijn vrienden maken te veel lawaai,’ zegt ze. ‘Daarom ben ik hier komen zitten.’

Ik knik en glimlach. Mijn mond is droog en ik kan niks verzinnen dat ik kan zeggen. De trein raast en mijn gedachten hollen nog harder dan daarvoor. Zou ik vragen of ik een foto mag nemen? Dat wil ze vast niet, ze is erg op haar privacy gesteld.

We rijden over de grens, over minder dan een halfuur zullen we in Brussel zijn.

Mijn hart gaat tekeer. Het heeft de laatste tijd al wat te verduren gehad. Mijn mond is droog. Ik verzamel genoeg speeksel en durf het dan toch aan om iets te zeggen.

‘Je vous ai vu à Carcassonne,’ zeg ik.

Ze glimlacht.

‘C’était une belle soirée,’ zegt ze.

Dan staat ze recht.

‘We zijn er bijna, goede reis,’ zegt ze nog.

In de aangrenzende coupé laaien de discussies weer op. Dan stommelt het gezelschap naar de gang.

Ik kijk verdwaasd naar mijn telefoon, er is geen tijd meer om iemand te bellen. Dadelijk kan ik het aan Kiki vertellen, maar zal iemand mij geloven?

Dan zie ik dat ze haar boek vergeten is. Het is een Engelse pocket. Op de cover staat een vrouw met een negentiende-eeuwse mannenhoed op haar hoofd. Ze kijkt vrank in de lens.

Op de tweede pagina staat onderaan H.A.L. London, june 2019.

 

 

 

 

Een gedachte over “2.17. Grens”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s