2.8. Nicolas

Nicolas nam op maar aarzelde hoorbaar.

‘Vandaag?’ vroeg hij, ‘Bedoel je dat je vandaag nog langs wilt komen?’

Ik zonk in de grond. Ik zal dit maar niet aan Barbara vertellen.

‘Oh, sorry,’ zei ik, ‘ik overval je. Maar als het niet uitkomt, kan ik ook nog een nacht of twee  in Carcassonne blijven…’

‘Morgen dan?’ vroeg Nicolas en het klonk al even aarzelend.

‘Komt het niet uit? Niet erg hoor,’ zei ik, ‘een andere keer dan…’

‘Nee, nee, morgen is prima,’ zei Nicolas, ‘sorry, ik was gewoon een beetje verrast. Vandaag is het wat onhandig, want David vertrekt. Maar als je morgen komt, kun je in de logeerkamer slapen.’

Toen was het aan mij om te aarzelen en begon Nicolas wat aan te dringen:

‘Nu je toch in de buurt bent, kom maar langs. Ik zou het echt wel fijn vinden om je weer te zien.’

Het goedkope treinkaartje kon ik niet meer inwisselen en voor alle zekerheid kocht ik dan maar een inwisselbaar ticket voor de volgende dag. Goedkoop is dure koop, zou Barbara zeggen.

De Airbnb-kamer was alweer verhuurd en dus nam ik een hotelkamer binnen de vesting, ook al prijzig genoeg. Maar het was een lekker bed en eens geïnstalleerd tegen een berg kussens en denkend aan Nicolas’ woorden, zakte mijn onrust en mijn gène weg. Ik durfde erop te vertrouwen dat hij het wel eerlijk zou gezegd hebben als hij me niet in huis wilde hebben.

David was vertrokken. Nicolas had vorige keer nog benadrukt dat David niet zou blijven. Ik kon het niet laten me af te vragen wat voor relatie Nicolas en David hadden. Ik had David vorige keer maar even gezien, en hij was duidelijk een zorgend type. Hij had van de sofa een bed voor me gemaakt en de volgende ochtend stond het ontbijt voor Nicolas en mij klaar, met verse fruitsla, yoghurt en croissants en voor Nicolas lagen er drie pilletjes naast zijn bord met een glas water erbij.

Nicolas leek dat zorgen wel te appreciëren, maar ik kon me niet voorstellen dat Nicolas een liefdesrelatie met David had. Ik vroeg me af in hoeverre ik dan hoopte dat dat niet het geval was. Wat wilde ik eigenlijk van Nicolas? Ik kreeg het maar niet duidelijk.

Maar toen ik hem de volgende dag bij de bushalte, waar hij op mij wachtte, zag staan, voelde ik dat zijn charme me wel iets deed. Hij zag er een pak beter uit dan drie maanden geleden. Hij was gebruind en wat aangekomen.

‘Wat zie jij er goed uit!’ zei ik.

‘Ja,’ zei hij, ‘daarom wilde ik eigenlijk dat je toch kwam. Zodat je kan zien dat het een pak beter met me gaat.’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s