38. Banana pancakes!

‘Dat is een vriendelijke vrouw, die factrice,’ zegt Kiki, ‘maar wat een rare stem heeft die!’
‘Bonjouhourr!’ kraait Kiki ‘Comment vas-tu ?’

Ik moet lachen om Kiki’s imitatie.

‘Dat is haar werkstem,’ zeg ik. ‘ Ze bezorgt de post in een zestal kleine dorpen rond Paillac en in die afgelegen plaatsen hebben de huizen geen deurbellen en moet ze dikwijls de mensen uit hun keuken of hun tuin roepen als ze een pakje of een recommandé voor ze heeft.’

‘Heb jij haar dan al normaal horen praten?’

‘Ja, ik ben haar onlangs samen met haar moeder in de supermarkt tegengekomen en daarna is ze hier een keer koffie komen drinken.  Ze heeft me trouwens toen, in die zomer van 2017, geholpen om Laura terug naar Chateau Valmy te brengen.

Ik kreeg die ochtend van 10 juli Laura maar niet wakker. Ik had haar al koffie gebracht. Ze had er zittend in bed een paar slokjes van gedronken en was toen weer gaan liggen. Ik werd behoorlijk nerveus want ik had samen met Laura moeten beloven dat ze om twaalf uur in Argelès zou zijn. Het was al over halftien, ik hoorde Louise het plein oprijden. Ik trok de voordeur open, ze stond op de drempel, haar arm opgeheven, klaar om aan te kloppen.

‘Waar was jij gisteravond? Ik heb je op het podium gezien! Daarna hebben we naar je gezocht, maar we vonden je niet!’ ratelde ze opgewonden. ‘Heb je Sting gezien? Wat een man!’

‘Ik heb Sting gemist,’ zei ik, ‘kom binnen.’

‘Ik heb niet veel tijd,’ zei ze gejaagd, ‘ik moet nog naar Caillestavy.’

‘Kom even kijken,’ zei ik en ik nam haar mee naar de slaapkamer.

Laura lag met haar gezicht naar het venster. Ik trok Louise mee rond het bed zodat we haar gezicht konden zien. Ik had de gordijnen al opengetrokken, in het ochtendlicht leek Laura op een slapende engel.

Louises mond viel open, ik duwde haar gauw de kamer uit.

‘C’est LP!’ zei ze half fluisterend. Haar stem schoot een beetje uit.

‘Ben jij met haar…?’

‘Nee, nee,’ zei ik, ‘het is niet wat je denkt. Ze heeft me gevraagd of ze hier een nachtje mocht komen slapen om even weg van de drukte te zijn.’

‘Maar kende je haar dan al? Is ze familie van jou?’

‘Nee,’ zei ik weer, ‘maar ze beschouwt me een beetje als haar tante,’ zei ik, ‘denkend aan wat ze tegen Rudy zei: Tell her she’s my aunt.’

Louise liet zich op een stoel zakken.

‘Ik moet weg,’ zei ze, ‘ik ben al te laat. Ik heb te weinig geslapen, ik kon niet uit bed vanmorgen.’

Ze sprong recht, ging nog even in de kamer kijken en liep toen naar de voordeur.

‘Wacht, wacht…’ riep ik. ‘Wat moet ik doen? Ik krijg haar niet wakker. Hoe krijg ik haar in de auto? Ze moet om twaalf uur in Chateau Valmy zijn.’

‘Comme Cendrillon…’ lachte Louise.

‘Vannacht heb ik Victor om hulp gevraagd, maar hij slaapt misschien nog.’

‘Ik heb Victor onderweg gezien, hij is al naar het dal. Te voet zoals gewoonlijk. Kun je het niet aan Marie-Claire vragen?’

Daar had ik niet veel zin in. Hoe had ik dat aan haar moeten uitleggen? Ze had vast nog nooit van Les Déferlantes gehoord.

‘Weet je wat? Ik rijd snel naar Caillestavy en dan kom ik terug. Over een uur ben ik hier.’

‘Dan komen we te laat!’

‘Tant pis! Ik doe mijn best.’ En ze spurtte naar de postauto waarvan de deur nog openstond.

Een uur! Het was kwart voor tien. Twaalf uur zouden we nooit halen.

‘Tant pis,’ deed ik Louise na, ’het zij dan maar zo. Ik kan dan net zo goed een ontbijt klaarmaken. Misschien wordt ze wakker van de geur van banana pancakes.’

 

***

 

‘Banana pancakes! Jeej!’ roept Kiki uit. ‘Er liggen rijpe bananen in de keuken, hebben we eieren?’

Eieren heb ik altijd in huis. En toevallig heb ik ook amandelpoeder gekocht en staat er maiszetmeel in de keukenkast.

  • Een grote rijpe banaan (of twee kleine)
  • Twee eieren
  • Twee eetlepels amandelpoeder
  • Een eetlepel maïszetmeel

Meng het amandelpoeder met het maiszetmeel. Dat gaat het best door het poeder en het meel in een bokaaltje te doen, het deksel erop te doen, en te schudden tot het maismeel zich door het amandelpoeder heeft verspreid. Zo gaat het niet klonteren.

Klop de eieren los en meng er het poedermengsel door. Plet de banaan tot fijn moes en doe dat bij de eieren. Meng alles goed door elkaar en bak er kleine pannenkoekjes van op een grote goed geoliede pan.

Het bakken vraagt wat geduld en oefening. Vooral geduld: bak de pannenkoekjes langzaam op een laag vuurtje. Op een grote pan kun je er meerdere tegelijk bakken. Draai ze om met twee spatels of met een spatel en een lepel. Wees niet te zuinig met olie. Je kunt de pannekoekjes na het bakken nog even laten uitlekken op keukenpapier.

Serveren met poedersuiker of ahornsiroop.

4 gedachten over “38. Banana pancakes!”

  1. Om een of andere reden krijg ik in mijn “reader” maar af en toe een aflevering. Het sprong van 31 naar 38, en ik vind ook geen links die vooruit of achteruit gaan… 😦

    Like

    1. Wat jammer! Ik heb een chatbericht naar de helpdesk van WordPress gestuurd. Er zijn ook nog lezers die melden dat de like-knop hapert. Hopelijk geraakt dit opgelost. Misschien lukt het beter in een andere browser? De links die vooruit en achteruit gaan staan onder de tags. XX

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s