24. Gina

Barbara houdt niet van vlokken in de soep en Kiki heeft geen tijd om te koken. Ze heeft het druk met het inhalen van de lessen die ze gemist heeft door voor het klimaat te spijbelen. Mijn motivatie voor het kookboek is ver te zoeken. Alleen Hanne, mijn ex-collega die me aanspoorde om een vijf-ingrediëntenkookboek te schrijven, vraagt soms hoe het ermee staat. Ze heeft er geen idee van hoe onzeker ik daarvan word. Kan ik eigenlijk wel goed koken?

Wat ik te weten gekomen ben over Gina kan ik niet met Hanne en ook niet met Barbara delen want ik heb geen van beiden ooit verteld over mijn nieuwsgierigheid naar Gina. Er is trouwens niet zoveel te vertellen. Gina hoort bij een groep gitans die al jaren in Paillac een vaste woonplaats hebben. Het was een wonder dat ze een baan in de supermarkt bemachtigd had. Haar collega’s en ook de klanten waren snel aan haar gewend geraakt, maar ze zou ontslagen zijn kort nadat de directie van de winkel gewisseld was. Veel meer wisten Louise en haar moeder mij niet te vertellen.

‘Ze deed haar werk nochtans goed,’ zei de moeder van Louise, ‘de visafdeling was altijd heel netjes en de vis was vers. Maar ze was niet erg vriendelijk, misschien hebben ze haar daarom ontslagen? Wat kan het anders zijn? Die verkoopsters hoeven toch geen geld te ontvangen?’

Gelukkig vroegen ze niet waarom ik geïnteresseerd was in Gina. Wat had ik moeten zeggen? Ik weet het zelf niet eens. Ze intrigeerde me. Misschien wel gewoon omdat ze anders was. Ja, misschien was het dat.

Terug thuis probeer ik op het internet wat informatie over de Roma in Paillac te vinden. Ik wist niet dat er duizenden gitans in de streek wonen. Ze zouden hier al sinds de vijftiende eeuw een vast onderdeel van de bevolking zijn en sinds de jaren zestig zijn ze zo goed als sedentair. De meesten wonen in Perpignan, maar sommige families hebben zich in kleinere gemeenten, waaronder Paillac, langs de rivier de Têt gevestigd. Op Youtube vind ik een fotomontage met portretten van Roma in Paillac. Vooral stoere mannen en rokende jongetjes. Bij Google afbeeldingen staan foto’s van Romafamilies in de streek. De vrouwen hebben allemaal lang haar. Bij de jonge vrouwen hangt het los over hun schouders, de oudere vrouwen dragen hun haar opgestoken, soms met een bloem of een strik erbij. Gina had erg kort haar, ze moet een buitenbeentje zijn. Maar haar gezicht, de donkere ogen, de gouden oorringen kan ik wel plaatsen bij die bevolkingsgroep.

De verleiding is groot om in Paillac rond te gaan rijden, maar misschien kan ik beter aan Louise vragen waar die families wonen. Tegelijk besef ik hoe zinloos mijn zoektocht zou zijn. Stel dat ik haar vind, wat dan?

 

 

 

 

Een gedachte over “24. Gina”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s