4. Gina

Hoewel ik Barbara in gedachten heb als lezer van mijn kookboek, reageert ze lauw.

‘Als ik een recept nodig heb, google ik het wel,’ zei ze gisteren aan de telefoon, ‘en tegenwoordig kun je van die pakketten kopen met alles erin: ingrediënten, kruiden, het recept. Kiki koopt dat soms. Mij lijkt het nogal ingewikkeld.
Weet je, die kant-en-klaar-menu’s van topchefs bij Delhaize zijn echt wel lekker. Heb je hun in kip in pepersaus al eens geproefd?’

Kip in pepersaus! Yek! Ik probeer kalm te blijven en niet te gaan preken over industriële voeding.

‘Wil je die citroensoep niet eens testen?’ vraag ik.
‘Mmm… in het weekend misschien.’

Van Kiki krijg ik een lief mailtje. Ze vindt het kookboek een fantastisch idee, ook al bestaan er al heel wat met maar vijf ingrediënten. Maar sommigen spelen vals, schrijft ze, ze gebruiken kruidenmengsels of sauzen die nergens te vinden zijn en die je dan bij de auteur moet bestellen.
Dat ken ik.
Die citroensoep zal ze wel eens proberen als het vriest of zo. En of ik soms een gemakkelijk recept heb van een originele pastasaus? Ze heeft een soort pasta ontdekt die eruitziet als doekjes. Zo’n soort pasta die een vloeibare saus vraagt.
That’s my girl! Net als ik vult Kiki niet enkel haar maag, ze eet met lippen, tong en verhemelte, met haar ogen en haar verstand.

Oké, ik zal erover nadenken. Misschien moet ik vandaag maar eens naar het dal rijden, boodschappen gaan doen.

Ik hoor een auto het gemeenteplein oprijden. Vanuit mijn slaapkamer heb ik zicht op het plein, ik ga kijken, want behalve Marie-Claire heb ik de afgelopen dagen nog geen levende ziel gezien. Zoals altijd zijn de luiken van alle huizen gesloten. De gele postauto rijdt tot bij de brievenbussen die op een rijtje aan de gevel van het gemeentehuis hangen. Aan de overkant gaat een voordeur open. Mijnheer Pujol op pantoffels. Hij vraagt iets aan de postbode. Ze schudt haar hoofd. Ze draagt haar haar in een warrige knot, haar gezicht kan ik niet zien. Mijnheer Pujol schuifelt achterwaarts de gang in, de deur gaat dicht. De postauto maakt een rondje op het plein en rijdt terug richting dal.

Misschien kan ik aan Pujol gaan vragen of ik wat mee moet nemen van de supermarkt.
Of nee, laat ik dat later maar eens doen. Het zijn lieve mensen, maar als je ermee in gesprek geraakt, ben je er met een halfuur niet van af.
Ik heb de afgelopen dagen best genoten van de stilte, van het niet moeten praten, niet moeten uitleggen en het niet moeten vertellen hoe ik me nu voel als… gepensioneerde.
Ik word niet goed van het woord pensioen. Ik beschouw mezelf niet als gepensioneerd, ik werk, ik schrijf een kookboek. Ik heb al één recept. Op naar het volgende. Hop, de auto in, boodschappen doen.

Op de smalle weg naar het dal kom ik maar één tegenligger tegen: Felix met zijn tractor. Gelukkig op een breed stuk van de weg, hij gaat netjes aan de kant, ik kan er met gemak voorbij. Ik zwaai naar hem, maar hij lijkt me niet te herkennen.

In het stadje Paillac zijn twee winkels waar ik in 2017 een maand lang vaste klant was: de Super-U en de Biocoop. Dat wil zeggen dat ik er een à twee keer per week kwam. In principe koop ik zoveel mogelijk in de biowinkel en wat ik daar niet vind, koop ik in de supermarkt. Ik heb een soort natuurlijke weerstand en een diep wantrouwen tegen supermarktketens, maar af en toe kies ik voor praktische oplossingen, ook al voel ik me daar een beetje hypocriet bij. Maar mijn keuze voor de Super-U had met iets anders te maken: de eerste keer dat ik er kwam, ontmoette ik er Gina.

Het is omwille van Gina dat ik met kloppend hart naar de supermarkt ga en meteen naar de visafdeling ga, waar ze, zoals ik al vreesde, niet is.

Over Gina valt eerlijk gezegd niet zoveel te vertellen. Ze heet waarschijnlijk niet eens Gina. Ik heb haar die naam gegeven omdat ik niet naar haar naam durfde te vragen. En voor ik iets over Gina vertel, moet ik nog een paar stappen terug. Naar daar waar het allemaal begon. Die eerste dag dat ik in Trescases was en er zo vlug mogelijk weer weg wilde, en er bij toeval Laura vond.

2 gedachten over “4. Gina”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s