3. Citroensoep

Nu ik aan Marie-Claire gezegd heb dat ik een kookboek ga schrijven, moet ik het ook doen, vind ik. Het was Hanne die het me suggereerde nadat ik haar verslag had gedaan van mijn ontslaggesprek. 

‘Nu kun je eindelijk dat kookboek schrijven,’ zei ze. 

‘Welk kookboek?’ vroeg ik, nog helemaal van de kaart.

‘Met eenvoudige recepten en maximum vijf ingrediënten,’ zei ze, ‘ja, toch?’

‘Dat was een grapje,’ zei ik, ‘er zijn al genoeg van dat soort boeken. Er zijn sowieso al meer dan genoeg kookboeken.’

‘… waaraan jij je meestal ergert omdat ze te ingewikkeld zijn en te veel ingrediënten gebruiken,’ zei Hanne. 

Ik haalde mijn schouders op, maar het idee bleef hangen. En het was ook met dat idee, ergens in een grijze zone in mijn achterhoofd, dat ik die avond naar Marie-Claire belde om te vragen of haar vakantiehuis vrij was. 

Aan Barbara en Kiki zei ik dat ik er een tijdje tussenuit wilde om na te denken. Dat zijn ze min of meer gewoon van mij, maar ze vonden drie maanden wel erg lang. 

‘Als het te lang blijkt te zijn, dan kom ik toch gewoon terug?’ zei ik. 

Barbara vond Trescases een slecht idee, maar Kiki, mijn kleindochter, was een en al interesse. 

‘Ga je daar iedereen terugzien?’ vroeg ze. 

‘Dat weet ik niet,’ zei ik. Ik wist wel wie ze bedoelde met ‘iedereen’, maar ik ging er niet op in. 

‘Mag ik in de krokusvakantie op bezoek komen?’ vroeg ze dan. 

‘Dat zien we nog wel,’ zei ik en ik probeerde me niet te ergeren aan haar geamuseerde blik. 

‘LP heeft een nieuw album uit,’ zei ze toen. ‘Niet slecht.’

‘Vind je?’ vroeg ik. Ik had er al een paar nummers van beluisterd, maar ik was niet overtuigd. 

‘Recovery wordt een hit,’ voorspelde ze. 

‘Denk je?’ vroeg ik.

Ik weet niet wat te denken van dat nieuwe album van Laura. Recovery past wel een beetje bij hoe ik me vandaag voel. Maar ik vind de videoclip nogal onnozel. En zo gaat het de hele tijd met LP: fascinatie en ergernis. Ze trekt me aan, maar ik erger me aan sommige van haar songs en nog meer aan de videoclips. Terwijl ze vroeger zoveel mooie dingen heeft gemaakt. Vroeger, toen ik haar nog niet kende. Vroeger, lang voordat ik haar ontmoette en haar ontvoerde. Vroeger, toen ik nog getrouwd was met Jan en gewoon moeder van Barbara, en oma van Kiki was. 

Het was kort na mijn scheiding dat ik dit huis gehuurd had. Zoals wel vaker gebeurt, had ik iets te snel gehandeld en bij aankomst bleek het huis groot en ongezellig te zijn en lag het in een afgelegen dorp waar op het eerste gezicht enkel zonderlingen woonden en niets te beleven viel. 

En nu, nu ik hier terug ben, mis ik een paar van die zonderlingen: Marie-Ange die in een grot woonde, Victor die op deze afgelegen plek geen auto had en overal te voet heenging en de factrice met haar lange benen en haar hoge stem. 

In een e-mailtje naar Barbara en Kiki kondig ik aan dat ik een kookboek ga schrijven. Voor jullie, zeg ik erbij. Vooral voor Barbara, denk ik dan, maar dat schrijf ik niet. Barbara is niet bepaald een kookwonder, ze zou wel eens iets kunnen hebben aan een reeks eenvoudige recepten. 

En omdat het nu officieel is, begin ik aan het eerste recept. Ik heb alles in huis en het is er het weer voor. Het wordt citroensoep, mijn favoriete troostsoep voor als het koud is en ik medelijden met mezelf heb. En om in de sfeer te blijven, luister ik naar Recovery. Naar de live versie. 

 

 

Citroensoep

De naam citroensoep is mogelijk wat misleidend, want het citroensap komt er maar bij te pas als de soep klaar is en opgediend wordt. Maar geloof me, zonder het citroensap, stelt deze soep niet veel voor. Kies daarom een mooie verse citroen, eentje waarvan de schil nog glimt en die heerlijk ruikt als je hem opensnijdt. Als je een onbehandelde citroen hebt, kun je ook een klein beetje zeste afschrapen en over je bord of je kom strooien. 

Voor twee personen (of voor één persoon als je net als ik van grote kommen soep houdt):

  • een half kopje rondekorrelrijst 
  • een half blokje kippenbouillon (Knorr, de halfvette)
  • een paar takjes verse tijm
  • een ei
  • een citroen

Kook de rijst samen met het bouillonblokje en de tijm een kwartiertje in een halve liter water tot de rijst zacht en gezwollen is. Draai het vuur uit en laat de rijst nog wat verder zwellen. 

Kluts intussen het ei schuimig in een bord of een kom en voeg er een paar eetlepels van de bouillon bij. Giet dit mengsel bij de soep en verwarm deze opnieuw op een laag pitje zonder dat het gaat koken. Blijf roeren tot het ei de soep bindt. Draai meteen het vuur uit. 

Serveer de soep heet, strooi er versgemalen peper op en knijp een partje citroen uit over je bord. 

Alles is ongeveer half, behalve het ei. Voor vier personen verdubbel je gewoon de hoeveelheden. 

3 gedachten over “3. Citroensoep”

Laat een reactie achter op Marjet Garrebeek Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s